បុរសក្រីក្រឈ្មោះលូ ធ្វើដំណើរត្រចចរកាត់ស្រុកកាត់ព្រៃមកពីរដ្ឋយ៉ុង ឆ្ពោះរដ្ឋស៊ូ ហើយសុំចូលជួបសេដ្ឋីម្នាក់នេះដើម្បីសាកសួរគន្លឹះអាថ៌កំបាំងដែលនាំឲ្យមានស្តុកស្តម្ភ ចំណែកឯលោកសេដ្ឋីវិញក៏មិនបានកំណាញ់ចំណេះដឹងអ្វីឡើយ។

គន្លឹះអាថ៌កំបាំងនាំឲ្យក្លាយជាសេដ្ឋី (រូបភាព តំណាង)

“គន្លឹះឈានទៅកាន់ភាពស្តុកស្តម្ភនោះ ខ្ញុំរីករាយនឹងប្រាប់អ្នក ព្រោះវិធីរបស់ខ្ញុំនេះវាគ្មានអ្វីពិបាកសោះឡើយ គឺខ្ញុំមានអាជីពលួចឆក់ គ្រាន់តែឆ្នាំដំបូងខ្ញុំក៏មានបានល្មមហូបចុក ចូលឆ្នាំទីពីរខ្ញុំក៏ចាប់ផ្តើមមានទ្រព្យសម្បតិ្តនៅសល់ពីការហូបចុក លុះដល់ឆ្នាំទីបី ទ្រព្យសម្បត្តិមាសប្រាក់ដែលនៅក្នុងឃ្លាំងខ្ញុំក៏ក-ពូនច្រើនឡើងៗ ផ្ទះបាយរបស់ខ្ញុំក៏ហៀហូរពោរពេញទៅដោយធញ្ញាហារ ដោកជង្រុកទៀតសោតក៏ឧត្តមសម្បូរទៅដោយស្រូវអង្កបន្លែបង្កាគ្រប់មុខ”

លូ មិនបានសាកសួរអ្វីបន្ថែមទៀតក៏ជំរាបលាសេដ្ឋីត្រឡប់ទៅស្រុកវិញ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក លូ ដំនើរជីវិតបែបដេកពេលថ្ងៃ ចេញធ្វើការងារពេលយប់ ដោយការលបចូលផ្ទះអ្នកដទៃលួចឆក់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់មានតម្លៃអ្នកស្រុកអ្នកភូមិ មិនយូរប៉ន្មាន លូ ក៏មានឋានៈប្រសើរឡើងជាងមុនគេមានសេចក្តីរីករាយនិងមានមោទនភាពចំពោះភាពជោគជ័យរបស់ខ្លួនក្រៃលែង តាំងចិត្តថា ពីរឆ្នាំទៀតគេនឹងមានស្តុកស្តម្ភស្មើនឹងសេដ្ឋីនៅរដ្ឋស៊ូ ហើយនៅពេលនោះគេនឹងត្រឡប់ទៅថ្លែងអំណរគុណបរមគ្រូរបស់គេ។

តែគម្រោងគ្រប់យ៉ាងមិនបានដំនើរទៅដូចគាត់គិតនោះទេ ព្រោះនៅនាអាធ្រាតយប់មួយអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចក៏ក្របួចក-គាត់បាន លូទាំងឆ្ងល់ ទាំងភ័យតក់ស្លុតចម្លែកក្នុងចិត្ត….. ”បើលោកចាប់ខ្ញុំ លោកក៏ត្រូវចាប់សេដ្ឋីប៉ៅ នៅរដ្ឋស៊ូ ផងដែរព្រោះគាត់ក៏មានអាជីពលួចឆក់ដូចជាខ្ញុំនេះដែរ”

អាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចប្រាប់ថា ខ្ញុំធ្លាប់បានឮកិត្តិនាមសេដ្ឋីប៉ៅ មកខ្លះដែរ តែមិនធ្លាប់ដែលឮថាគាត់ជាចោរទេ តែលូ នៅតែអះអាងថា គាត់បានទទួលការនែនាំពីសេដ្ឋីប៉ៅ ថា បើចង់មានស្តុកស្តម្ភត្រូវចេះលួចឆក់។ ពេលរឿងនេះហាក់មានភាពរីករាលដាលធំដុំឡើងនិងច្របូកច្របល់ផង ម្ចាស់រដ្ឋយ៉ុង ទើបបញ្ជូនសារទៅកាន់មា្ចស់រដ្ឋស៊ូ ឲ្យបញ្ជូនសេដ្ឋីប៉ៅ មកកាន់សាលាកាត់ក្តីរដ្ឋយ៉ុង ដើម្បីពិចារណាក្តីរួមគ្នា។

ពេលបានជួបមុខសេដ្ឋីភ្លាម លូក៏តវ៉ាដោយសេចក្តីខឹងក្រោធថា “លោកបង្រៀនឲ្យលួចឆក់តែលោកមិនបង្រៀនវីធីគេចវៀសចៀសវាងពីអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ចដល់ខ្ញុំ ធ្វើឲ្យខ្ញុំត្រូវចាប់ខ្លួន ចំណែកលោកវិញបែរជារួចខ្លួនព្រងើយ”

“មើលទៅលោកហាក់ដូចជាយល់ច្រឡំនឹងសម្តីរបស់ខ្ញុំមិនតិចទេណឹះនៀក! ពាក្យថាលួចឆក់របស់ខ្ញុំនោះ បានន័យថាខ្ញុំលួចឆក់ពីធម្មជាតិទេតើ ផែនដី ព្រៃព្រឹក្សា ទន្លេសមុទ្រអាកាស ពិរុណ នោះអី ខ្ញុំលួចឆក់យកពីរបស់ដែលពួកគេមាន។ខ្ញុំប្រើផែនដីព្រោះស្រូវ ដាំដុះរុក្ខជាតិ ខ្ញុំចាប់សត្វពីព្រៃ ចាប់ត្រី កំពិស បង្កង ខ្យង ក្តាម ពីទន្លេសមុទ្រ របស់ទាំងអស់នេះមិនមែនជារបស់ខ្ញុំតែប្រការណាមួយឡើយ តែខ្ញុំក៏ឆក់យកពីរបស់ទាំងអស់នោះ ហើយប្រព្រឹត្តធ្វើដោយបើកចំហជាសាធារណមិនបានលាក់លាមរឺបិទបាំងនរណាឡើយ ទ្រព្យសម្បតិ្តមាសប្រាក់សំពត់អាវផ្សេងៗ ក៏សុទ្ធតែបានមកពីការបញ្ចេញកម្លាំងកាយរបស់ខ្ញុំដែលខ្ញុំនៅតែអះអាងថា ខ្លួនខ្ញុំនេះមានស្តុកស្តម្ភពីការលួចឆក់យ៉ាងពិតប្រកដ”។

និទានរឿងនេះបង្រៀនឲ្យដឹងថា៖  ពាក្យសម្តីវាមានសារសំខាន់ខ្លាំងណាស់ ដល់ថា្នក់អាចរំកិលភ្នំបានតែម្តង តែការបំបែក អត្ថន័យពាក្យសម្តីនោះ វាមានសារសំខាន់ជាងហ្នឹងទៅទៀត ព្រោះការបំបែកអត្ថន័យខុស ដោយសតិបញ្ញាដ៏តិចតួច ច្រើនក-ឲ្យកើត គ្រោះអាក្រក់ និងសេចក្តីវិនាសអន្តរាយតាមមកបាន ដូច្នេះគួរចេះស្តាប់ និងគិតតាមឲ្យបានល្អិតល្អិន់ពិចារណា ឲ្យគ្រប់ជ្រុងជ្រោយរួចហើយ សិមធ្វើការសម្រេចចិត្ត។

The post គន្លឹះអាថ៌កំបាំងនាំឲ្យក្លាយជាសេដ្ឋី (រឿងនិទានខ្លី ៗ បង្រៀនគំនិត) appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.

ថ្ងៃមួយមានហេតុឲ្យព្រឹទ្ធាចារ្យ អ៊ូយ៉ាង ត្រូវចូលទៅជួយចរចាជម្លោះនៅក្នុងភូមិ តែព្រឹទ្ធាចារ្យមានធុរៈ ទើបបញ្ជូនឲ្យ ស៊ិយិងគុយ ទៅជួយចរចាជំនួសខ្លួន រឿងនេះធ្វើឲ្យ ស៊ីហ្វើយ អន់ចិត្តព្រមទាំងឆ្ងល់លោកគ្រូថាហេតុអីបានមិនបញ្ជូនអ្នកដែលពូកែនិយាយដូចជាគេទៅ ក៏បានតែចង្អៀតចង្អល់ក្នុងចិត្តម្នាក់ឯង។

“អន្ទិតនោះរឺ នឹងអាចចរចាសេចក្តីអ្វីឲ្យនរណាយល់បានទៅ មួយថ្ងៃៗ និយាយមិនប៉ុន្មានមាត់ផង នឹង ដឹងវិធីចរចាអ្វីបានទៅ” ដូច្នេះពេលបានឳកាស ក្រោយពេលដែលលោកព្រឹទ្ធាចារ្យរួចរាល់ធុរៈហើយ ស៊ីហ្វើយ ក៏ចូលទៅរក។

គួរយកតម្រាប់តាមសត្វមាន់ (រឿងនិទានខ្លី ៗ បង្រៀនគំនិត)

លោកព្រឹទ្ធាចារ្យញញឹមដោយគាត់ដឹងពីគំនិតរបស់គេ “ឯងសង្ស័យមែនទេថា ហេតុអ្វីបានជាយើងបញ្ជូនមនុស្សនិយាយតិចដូចជា ស៊ិយិងគុយ ទៅមិនបញ្ជូនមនុស្សពូកែចរចាដូចជាឯងទៅដូច្នេះ”។

“ពិតមែនហើយ លោកគ្រូ រឿងនេះវាសមគួរជាមួយនឹងខ្ញុំច្រើនជាង ស៊ិយិងគុយ ណា៎លោកគ្រូ..”។ ព្រឹទ្ធាចារ្យ អ៊ូយ៉ាង តបថា “ឯងឃើញកង្កែប​ កូនក្អាត់ តាមបឹងអូរឺទេ ស៊ីហ្វើយ ពួកវាចំកោងស្រែកច្រៀង រងំទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ ក៏រកនរណាចាប់អារម្មណ៍ខ្វល់ខ្វាយនឹងវាម្នាក់ក៏គ្មាន ផ្សេងអំពីមាន់ ដែលវារងាវត្រឹមពីរ បី ដងប៉ុណ្ណោះ​ មនុស្សម្នាក៏បានដឹងថា ខណៈនោះគឺពេលមេឃជិតភ្លឺហើយ ដល់ពេលក្រោកហើយករណីរបស់ឯងក៏ដូចគ្នាដែរ យើងមិនមែនកំពុងប្រាប់ថា ការជាមនុស្សពូកែនិយាយមិនល្អនោះទេ តែឯង ជាមនុស្សពូកែនិយាយចរចា លលេង លេងសើចជាមួយអ្នកស្រុកអ្នកភូមិគ្រប់គ្នា ម្នាក់ៗ ស៊ាំនឹងភាពពូកែលេងសើចរបស់ឯង អាចជាហេតុធ្វើឲ្យអស់ភាពជឿជាក់ ផ្សេងពី ស៊ិយិងគុយ ដែលយូរៗ និយាយម្តងតែចាប់ចិត្ត គួរឲ្យជឿជាក់របស់អ្នកភូមិរាល់លើករហូតមក”។

រឿងនេះបង្រៀនឲ្យដឹងថា:

អ្នកប្រាជ្ញគួរស្តាប់ឲ្យបានច្រើនជាងនិយាយ ហើយគួរនិយាយកាលបើមានគោលដៅ ព្រោះនិយាយកាន់ច្រើនប៉ុណ្ណា មនុស្សម្នាកាន់តែចងចាំបានតិចចុះប៉ុណ្ណោះ ផ្ទុយទៅវិញកាន់តែនិយាយតិចប៉ុណ្ណា មនុស្សម្នា ក៏រឹតតែចាំបាន និងមានប្រយោជន៍ច្រើនឡើងប៉ុណ្ណោះដែរ។

The post គួរយកតម្រាប់តាមសត្វមាន់ (រឿងនិទានខ្លី ៗ បង្រៀនគំនិត) appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.

យើងធ្លាប់ឃើញឆ្មាចាប់កណ្តុរជាញយៗ មើលហើយគួរឲ្យចម្លែកអារម្មណ៍ ពេលឆ្មាចាប់កណ្តុរតូចៗ បាន ក៏យកមាត់ពាំមក មិនប្រញាប់ប្រញាល់ក្នុងរឿងចាត់ការកណ្តុរនោះ តែវាដាក់ចុះលើដីរង់ចាំឲ្យកណ្តុររត់គេចក៏តាមទៅសង្រ្គប់ចាប់ត្រឡប់មកវិញ រហូតទាល់តែកណ្តុរអស់កម្លាំង គេងដកដង្ហើមចង្រិតផ្ទេតៗ ឆ្មាក៏ពាំកណ្តុរទៅពួននៅទីមុំណាមួយហើយក៏ចាត់ការអាហារដ៏មានឳជារសរបស់ខ្លួននោះតែម្តងទៅ។

សុភាសិតមួយបទនេះ នាំយកមកប្រើពេលត្រូវការចង្អុលឲ្យឃើញថា រឿងដែលសំខាន់បំផុតក្នុងការធ្វើការងារ ក៏គឺផលនៃការងារ មើលថាតើការងារនោះទទួលជោគជ័យឫក៏អត់បើមិនបន្លុះដល់គោលដៅដែលកំនត់ទុកទេ ទោះបីជាអាងហេតុផលគួរឲ្យស្តាប់ប៉ុណ្ណា ប្រើមធ្យោបាយដំនើរការបានយ៉ាងអច្ឆរិយប៉ុណ្ណា ក៏គ្មានប្រយោជន៍ រកខ្លឹមសារអ្វីមិនបានឡើយ។

ឆ្មាសរឺឆ្មាខ្មៅ ចាប់កណ្តុរបានក៏ចាត់ជាឆ្មាល្អ

បន្ទាប់ពីអានសុភាសិតមួយបទនេះ ធ្វើឲ្យសង្កេតឃើញបានថា ការនឹងកាត់សេចក្តីថាឆ្មាមួយណាល្អឫអត់នោះ មិនអាចមើលតែលើពណ៌សម្បុរនោះទេ តែគួរមើលថាវាចេះចាប់កណ្តុរឫក៏អត់ ចាត់បានថាជាការនែនាំដ៏មានសារៈប្រយោជន៍ក្នុងការជ្រើសរើសប្រើមនុស្សសុំត្រឹមធ្វើការងារដែលបានទទួលភារៈនាទីបានយ៉ាងល្អ ក៏ចាត់ទុកថាប្រើការបានហើយ។

The post ឆ្មាស រឺ ឆ្មាខ្មៅ ចាប់កណ្តុរបានក៏ចាត់ជាឆ្មាល្អ (រឿងនិទានខ្លី ៗ បង្រៀនគំនិត) appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.

តមកមានថ្ងៃមួយនោះ នៅនាជាយក្រុងផ្នែកបូព៌ាទិសមានអ្នកស្រែជនបទម្នាក់មកសុំចូលជួបអាងថាខ្លួនមានសមត្ថភាពក្នុងការទន្ទេញមេសូត្រគុណ។ ឈីហួនកុងមានអារម្មណ៍អស់សំណើច ទើបបញ្ជូនមនុស្សឲ្យទៅប្រាប់គេថា “ការទន្ទេញមេសូត្រគុណគឺជារឿងធម្មតាសាមញ្ញនឹងមានតម្លៃអ្វីសមគួរដល់ការចូលជួបអ្នកគ្រប់គ្រងរដ្ឋនោះ?”។

រឿងនិទានខ្លី ៗ ដុតគប់ភ្លើងរកអ្នកមានបញ្ញា (បង្រៀនគំនិត)

អ្នកជនបទទើបតបទៅវិញថា “យើងខ្ញុំបានស្តាប់មកថា នៅមុខវាំងបានដុតគប់ភ្លើងពេញមួយឆ្នាំហើយ ក៏មិនមាននរណាសុំចូលជួប ទាំងនេះពីព្រោះព្រះអង្គម្ចាស់ជាបុគ្គលដ៏អស្ចារ្យ អ្នកមានសតិបញ្ញាក្នុងទិសទីផ្សេងៗសុទ្ធតែគិតថាខ្លួនឯងមិនអាចធៀបជាមួយនឹងព្រះអង្គម្ចាស់បានព្រោះហេតុនេះទើបមិនហ៊ានមកសុំចូលជួប។យើងខ្ញុំអា ទន្ទេញមេសូត្រគុណ ថ្វីបើវាគ្រាន់តែជាសមត្ថភាពតូចតាចក៏ដោយ តែបើព្រះអង្គម្ចាស់អាចទទួលស្វាគមន៍យើងខ្ញុំបានយ៉ាងល្អហើយនោះ តើទ្រង់នូវខ្លាចអ្វីទៀតទៅថាអ្នកមានសតិបញ្ញាពិតប្រាកដនឹងមិនមកសុំជួបទៀតនោះ? ភ្នំថៃសានដែលធំអស្ចារ្យក៏ព្រោះវាមិនបដិសេធក្នុងការទទួលយកដុំថ្មតូចៗ ទុកក្នុងរង្វង់ដៃ។

មហាសមុទ្រដ៏សែនជ្រៅក៏ព្រោះវាបានសន្សំទឹកពីទន្លេស្ទឹងដងអូតូចធំទាំងឡាយមកដាក់ក្នុងខ្លួនរបស់វា។ ក្នុងគម្ពីរ “ស៊ឺជិង” បានពោលទុកថា មហាក្សត្រក្នុងអតីតកាលពេលមានរឿងអ្វី ក៏សុទ្ធតែសុំយោបល់ពីអ្នកស្រែដែលជាអ្នកដាំស្រូវកាប់ឧស ដូច្នេះហើយទើបគេអាចរួបរួមមតិយោបល់បានយ៉ាងទូលំទូលាយ”។

រឿងនិទានខ្លី ៗ ដុតគប់ភ្លើងរកអ្នកមានបញ្ញា (បង្រៀនគំនិត)

ឈីហួនកុងបានស្តាប់ហើយក៏ងក់សិរសីយល់ស្របតាម ទើបចាត់ពិធីទទួលស្វាគមន៍អ្នកស្រែជនបទម្នាក់នោះយ៉ាងឳឡាឬកអធិកអធម។ តមករយៈវេលាមិនដល់មួយខែផង អ្នកមានសតិបញ្ញាទាំងបួនទិស ក៏នាំគ្នាមកសុំស្វាមីភក្តិចំពោះព្រះអង្គម្ចាស់ឈីហួនកុង។

(កំណត់ត្រាក្នុង “ហានស៊ឺវ៉ៃជួន”)

គតិក្នុងរឿងនេះ

ការដែលឈីហួនកុងក្លាយជាមនុស្សដ៏អស្ចារ្យដំបូងគេបង្អស់ក្នុងយុគឈុនឈិវ វាមានការទាក់ទងក្នុងរឿងវិធីប្រើមនុស្សរបស់គេជាច្រើន។ វិធីប្រើមនុស្សរបស់គេមានលក្ខណពិសេស ២ ប្រការ មួយគឺមិនអាឃាតព្យាបាទ ដូចជា កួនចុង ធ្លាប់ជួយ កុងជឺជិវ ដណ្តើមអំណាចប្រើកៅទណ្ឌបាញ់ប្រហារ ឈីហួនកុង ពីមុនមក តែពេលឈីហួនកុង ប្រើគេឲ្យធ្វើការ ក៏ផ្តល់ទំនុកចិត្តពេញទំហឹងមិនមានការសន្ទិះសង្ស័យអ្វីឡើយ។វិធីទីពីរគឹមិនប្រកាន់ខ្ជាប់ស្លាប់ខ្លួនរឹងឆ្កឺត។

តាមនិទានក្នុងរឿងនេះអាចឃើញបានថា “ភ្នំថៃសានមិនស្អប់ខ្ពើមដុំថ្មតូចធំ ទើបក្លាយជាគិរីដ៏ធំបាន។មហាសមុទ្រមិនបដិសេធទឹកពីទន្លេស្ទឹងដងអូតូចធំ ទើបជ្រាលជ្រៅធំធេងហួសគណនាបាន” ក្នុងបញ្ហាការប្រើមនុស្ស មេដឹកនាំគប្បីមានចិត្តដ៏ទូលំទូលាយដូច្នេះឯង។

The post ដុតគប់ភ្លើងរកអ្នកមានបញ្ញា (រឿងនិទានខ្លី ៗ បង្រៀនគំនិត) appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.

ពេលភ្លើងសង្គ្រាមស្ងប់ស្ងាត់ហើយ ព្រះមហាក្សត្រក៏ទ្រង់ព្រះតម្រិះថា “ពេលនេះស្រុកទេស ក៏មានតែសន្តិសុខហើយ យើងនឹងចិញ្ចឹមសេះចម្បាំងទាំងនេះទុកធ្វើអ្វីទៀត ខ្វះទាំងលុយកាក់ ខ្វះទាំងកម្លាំងមនុស្ស”។ មហាក្រត្រអង្គនេះដើរគិតដេកគិតមួយរយៈក៏នឹកឃើញថា “គួរតែ បញ្ជូនសេះចម្បាំងចុះទៅជួយប្រជារាស្ត្រ ជួយពួកគេអូសរទេះរឺនង្គ័លភ្ជួស្រែ ជាការសំចៃ ថវិការរដ្ឋថែមទាំងជាការអាចជួយប្រជារាស្ត្របានមួយផ្លូវទៀត ពេលមានភាពចំាបាច់ក៏អាច ហៅប្រមូលចូលប្រចាំកងទ័ពបានគ្រប់ពេលវេលា”។

រឿងនិទានខ្លី ៗ សេះចម្បាំងអូសនង្គ័ល (បង្រៀនគំនិត)

ពេលព្រះមហាក្សត្របានប្រកាស់ចេតនារម្មណ៍របស់ព្រះអង្គទៅកាន់ប្រជារាស្ត្រហើយ អ្នកនគរ ក៏នាំគ្នាមកដឹកសេះចេញពីវាំងយកទៅប្រើការអស់ កំឡុងពេលនោះសេះចម្បាំងទាំងនោះក៏នឿយហត់ក្នុងការអូសរទេះអូសនង្គ័លយ៉ាងសស្រាកសស្រាំមិនបានឈប់សម្រាកឡើយ។

ជាច្រើនឆ្នាំកន្លងផុតទៅ ប្រទេសជិតខាងសន្សំកម្លាំងបានរឹងមាំខ្លាំងឡើងជាលំដាប់ ទើបប្រមូលទ័ពចូលមកវាយយកនគរនេះដូចកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន។ ព្រះមហាក្សត្រប្រញាប់ហៅឲ្យប្រមូលសេះចម្បាំងពីប្រជារាស្រ្តមករៀបចំទ័ពដើម្បីចូលច្បាំង តែពេលត្រែជាសញ្ញាចម្បាំងលាន់ឮឡើងសេះចម្បាំងទាំងអស់នោះ មិនបានស្ទុះចូលកំទេចសឹកសត្រូវដូចពីពេលមុនឡើយ ត្រឡប់ឈ្ងោកមុខដើរវិលវង់ទៅមកនៅនឹងកន្លែងម្តងហើយម្តងទៀត គ្មានមួយណាសម្តែងភាពហាវហានដូច
កាលពីអតីតសោះឡើយ ព្រោះពួកវាស៊ាំនឹងការអូសនង្គ័លរហូតភ្លេចវិធីចម្បាំងអស់ទៅហើយ។

រឿងនិទានខ្លី ៗ សេះចម្បាំងអូសនង្គ័ល (បង្រៀនគំនិត)

(កំណត់ត្រាក្នុង “តាជួងអៀនលុនជិង”)

គតិក្នុងរឿងនេះ

លទ្ធផលក្នុងសង្រ្គាមគ្រានេះចេញមកដូចម្តេចនោះប្រហែលជាយើងអាចដឹងបានហើយ។ ក្សត្រល្ងង់អង្គនេះបានបំផ្លាញសេះចម្បាំងដ៏ជំនាញការសឹករបស់ខ្លួនដោយដៃរបស់ខ្លួនឯងរហូតរកចំណែកល្អគ្មាន។ សេះចម្បាំងប្រើសម្រាប់ធ្វើចម្បាំង ទៅប្រើវាឲ្យអូសរទេះអូសនង្គ័លអស់កាលជាយូរ ម៉េចនឹងត្រូវទៅ។

ទំនងដូចគ្នានេះដែរ ពេលយើងពិចារណាក្នុងមុំមួយផ្សេងទៀត ការដែលមិនព្រមឲ្យមនុស្សដែលមានជំនាញការក្នុងឯកទេសបច្ចេកទេសទៅពង្រីកកិច្ចការតាមជំនាញរបស់ខ្លួន តែត្រឡប់ឲ្យទៅធ្វើក្នុងការងារដែលខ្លួនមិនបានរៀនមកដែលខ្លួនមិនជំនាញ ចាត់ទុកជាទង្វើដ៏ឆោតខ្លៅមួយដែលបំផ្លាញធនធានមនុស្សយ៉ាងគួរឲ្យស្តាយ។

ការដែល (បុគ្គល,អង្គការ) នឹងហ្វឹកហាត់អប់រំព្រមទាំងប្រើប្រាស់ធនធាន(បុគ្គល,មនុស្ស)ដូចម្តេចទើបសមគួរនោះរឿងដែលបានពោលមកខាងលើនេះបានស្នើបញ្ហាដែលគួរឲ្យគិតរិះរេក្រៃលែង។

The post សេះចម្បាំងអូសនង្គ័ល (រឿងនិទានខ្លី ៗ បង្រៀនគំនិត) appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.

“ខ្ញុំដឹងហើយថាពួកយើងគួរនឹងចាត់ការឆ្មានោះដូចម្តេច” កណ្តុរកម្លោះមួយក្បាលក្រោកឡើងនិយាយយ៉ាងក្លាហាន។

“ចុះយើងនឹងធ្វើដូចម្តេចទៅ?” ប្រធានទីប្រជុំកណ្តុរសួរឡើង។

រឿងនិទានខ្លី ៗ កណ្តុរគិតបង្រ្កាបឆ្មា

“ពួកយើងគួរយកកណ្តឹងទៅចងភ្ជាប់នឹងករបស់ឆ្មានោះ ដើម្បីឲ្យវាមានសម្លេងពេលឆ្មានោះ ដើរទៅណាមកណី” កណ្តុរកម្លោះនិយាយ។

បណ្តាកណ្តុរក្នុងទីប្រជុំទាំងអស់ ម្នាក់ៗ មានការកោតសសើរ ចំពោះគំនិតដ៏ឆ្លាតវាងវៃនេះ ខ្លាំងណាស់។

“បើអញ្ចឹងនរណានឹងចូលទៅចងកណ្តឹងភ្ជាប់នឹងកឆ្មានោះទៅ?” កណ្តុរមួយក្បាលបាននិយាយឡើង។

រឿងនិទានខ្លី ៗ កណ្តុរគិតបង្រ្កាបឆ្មា

កណ្តុរទាំងអស់ក្នុងទីនោះម្នាក់ៗ ក៏ស្ងាត់មាត់ជ្រាបគ្មានមួយណាហ៊ានអាសារស្ម័គ្រឡើយ រួមទាំងកណ្តុរដែលជាអ្នកស្នើគំនិតនេះផងដែរ។

គតិក្នុងរឿងនេះ

មានអ្នកគិតច្រើន តែអ្នកធ្វើវិញ កំររកបានណាស់។

ក្នុងន័យមួយទៀតចង់និយាយថា គិតវាស្រួលទេ ធ្វើទើបវាពិបាក។

The post កណ្តុរគិតបង្រ្កាបឆ្មា (រឿងនិទានខ្លី ៗ បង្រៀនគំនិត) appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.