ថ្ងៃមួយសាស្រ្តាចារ្យសួរកម្មករសំពៅចំណាស់ម្នាក់ថា “តាឯងដើរសំពៅស្ទើរមួយជីវិតហើយ តើតាចេះអំពីសមុទ្រសាស្ត្រ រឺទេ?”។

កម្មករសំពៅ និង សាស្រ្តាចារ្យ

កម្មករសំពៅតបថា “ខ្ញុំមិនបានរៀនអក្សរមិនដឹងអំពីសមុទ្រសាស្ត្រអ្វីទេបាទ”។ លោកសាស្ត្រាចារ្យគ្រវីក្បាលយឺតៗ និយាយថា តាដើរសំពៅមកមួយជីវិតតែ មិនបានសិក្សាសមុទ្រសាស្រ្ត គឺរឿងរ៉ាវស្តីអំពីមហាសមុទ្រ ក៏ហាក់ដូចបាត់បង់ជីវិត ទៅហើយ ១/៣។

ស្អែកឡើងលោកសាស្ត្រាចារ្យសួរកម្មករសំពៅទៀតថា “អ្នកឯងធ្លាប់រៀនរឿង ធរណីសាស្រ្តរឺទេ?កម្មករសំពៅធ្វើមុខស្ងួត និយាយថា ខ្ញុំមិនដឹងទេលោក ព្រោះខ្ញុំមិន ដែលបានរៀនអក្សរ។លោកសាស្រ្តាចារ្យមើលមុខកម្មករសំពៅដោយទឹកមុខអាណិតអាសូរ អ្ហើ! មិនបានរៀនរឿងសមុទ្រសាស្រ្ត និង ធរណីវិទ្យា ក៏ដូចបាត់បង់ជីវិតទៅ ហើយ ២/៣។

កម្មករសំពៅមានទឹកមុខក្រៀមក្រំ គិតថា លោកសាស្រ្តាចារ្យគឺជាមនុស្សឆ្លាត កាលបើគាត់មានប្រសាសន៍ថាខ្លួនបានបាត់បង់ជីវិតទៅហើយ ២/៣ ក៏ប្រហែលដូចគាត់ថា មែនហើយ។

លុះថ្ងៃស្អែកបន្ទាប់មកទៀត កម្មករសំពៅម្នាក់នោះហាក់បានឳកាសម្តង គាត់រត់មកសួរលោកសាស្ត្រាចារ្យថា “លោកសាស្ត្រាចារ្យ តើលោកចេះរឿងហែលទឹកសាស្ត្រ រឺទេបាទ?”។

“ហែលទឹកសាស្រ្ត! ខ្ញុំជាសាស្ត្រាចារ្យ ទៅដឹងរឿងហែលទឹកសាស្រ្តធ្វើស្អី”។ កម្មករសំពៅតបថា “បើដូច្នោះខ្ញុំសូមចូលរួមរំលែកទុក្ខផង ព្រោះលោកប្រហែលជា ត្រូវបាត់បង់អស់ទាំងជីវិតហើយ ដោយសារសំពៅយើងកំពុងនឹងលិចចុះឥឡូវនេះឯង បើលោកចេះហែលទឹកសាស្រ្ត លោកក៏នឹងអាចហែលដល់ច្រាំងរួចជីវិតបាន”។

វាមានប្រយោជន៍អ្វី ដែលយើងមានចំណេះដឹងខាងក្រៅគ្រប់យ៉ាង តែអសមត្ថភាពក្នុងការ ស្រលាញ់ ក្នុងការរស់នៅជាមួយមនុស្សដែលយើងស្រលាញ់ និងជាមនុស្សដែលត្រូវបានគេ ស្រលាញ់ មិនដឹងវិធីចូលដល់សក្តានុភាពខ្ពស់បំផុតរបស់ជីវិតខ្លួនឯង គ្មានលទ្ធភាពសង្គ្រោះខ្លួន ឯងឲ្យរួចផុតពីសេចក្តីទុក្ខ មិនអាចរស់នៅយ៉ាងមានសេចក្តីសុខបានដោយខ្លួនឯង។

សេចក្តីស្រលាញ់ៈ ត្រូវការសមត្ថភាពក្នុងការស្រលាញ់ភាពជោគជ័យៈ ត្រូវការសមត្ថភាព ក្នុងការចូលទៅដល់សក្តានុភាពខ្ពស់បំផុតរបស់ខ្លួនឯង។

សេចក្តីសុខៈ ត្រូវការសមត្ថភាពក្នុងការជួយសង្រ្គោះខ្លួនឯងឲ្យរួចផុតពីក្តីទុក្ខ មានសេចក្តីសុខ ដោយខ្លួនឯងបាននៅគ្រប់ស្ថានការណ៍។

The post កម្មករសំពៅ និង សាស្រ្តាចារ្យ (រឿងនិទានខ្លី ៗ បង្រៀនគំនិត) appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.

តមកមានថ្ងៃមួយនោះ នៅនាជាយក្រុងផ្នែកបូព៌ាទិសមានអ្នកស្រែជនបទម្នាក់មកសុំចូលជួបអាងថាខ្លួនមានសមត្ថភាពក្នុងការទន្ទេញមេសូត្រគុណ។ ឈីហួនកុងមានអារម្មណ៍អស់សំណើច ទើបបញ្ជូនមនុស្សឲ្យទៅប្រាប់គេថា “ការទន្ទេញមេសូត្រគុណគឺជារឿងធម្មតាសាមញ្ញនឹងមានតម្លៃអ្វីសមគួរដល់ការចូលជួបអ្នកគ្រប់គ្រងរដ្ឋនោះ?”។

រឿងនិទានខ្លី ៗ ដុតគប់ភ្លើងរកអ្នកមានបញ្ញា (បង្រៀនគំនិត)

អ្នកជនបទទើបតបទៅវិញថា “យើងខ្ញុំបានស្តាប់មកថា នៅមុខវាំងបានដុតគប់ភ្លើងពេញមួយឆ្នាំហើយ ក៏មិនមាននរណាសុំចូលជួប ទាំងនេះពីព្រោះព្រះអង្គម្ចាស់ជាបុគ្គលដ៏អស្ចារ្យ អ្នកមានសតិបញ្ញាក្នុងទិសទីផ្សេងៗសុទ្ធតែគិតថាខ្លួនឯងមិនអាចធៀបជាមួយនឹងព្រះអង្គម្ចាស់បានព្រោះហេតុនេះទើបមិនហ៊ានមកសុំចូលជួប។យើងខ្ញុំអា ទន្ទេញមេសូត្រគុណ ថ្វីបើវាគ្រាន់តែជាសមត្ថភាពតូចតាចក៏ដោយ តែបើព្រះអង្គម្ចាស់អាចទទួលស្វាគមន៍យើងខ្ញុំបានយ៉ាងល្អហើយនោះ តើទ្រង់នូវខ្លាចអ្វីទៀតទៅថាអ្នកមានសតិបញ្ញាពិតប្រាកដនឹងមិនមកសុំជួបទៀតនោះ? ភ្នំថៃសានដែលធំអស្ចារ្យក៏ព្រោះវាមិនបដិសេធក្នុងការទទួលយកដុំថ្មតូចៗ ទុកក្នុងរង្វង់ដៃ។

មហាសមុទ្រដ៏សែនជ្រៅក៏ព្រោះវាបានសន្សំទឹកពីទន្លេស្ទឹងដងអូតូចធំទាំងឡាយមកដាក់ក្នុងខ្លួនរបស់វា។ ក្នុងគម្ពីរ “ស៊ឺជិង” បានពោលទុកថា មហាក្សត្រក្នុងអតីតកាលពេលមានរឿងអ្វី ក៏សុទ្ធតែសុំយោបល់ពីអ្នកស្រែដែលជាអ្នកដាំស្រូវកាប់ឧស ដូច្នេះហើយទើបគេអាចរួបរួមមតិយោបល់បានយ៉ាងទូលំទូលាយ”។

រឿងនិទានខ្លី ៗ ដុតគប់ភ្លើងរកអ្នកមានបញ្ញា (បង្រៀនគំនិត)

ឈីហួនកុងបានស្តាប់ហើយក៏ងក់សិរសីយល់ស្របតាម ទើបចាត់ពិធីទទួលស្វាគមន៍អ្នកស្រែជនបទម្នាក់នោះយ៉ាងឳឡាឬកអធិកអធម។ តមករយៈវេលាមិនដល់មួយខែផង អ្នកមានសតិបញ្ញាទាំងបួនទិស ក៏នាំគ្នាមកសុំស្វាមីភក្តិចំពោះព្រះអង្គម្ចាស់ឈីហួនកុង។

(កំណត់ត្រាក្នុង “ហានស៊ឺវ៉ៃជួន”)

គតិក្នុងរឿងនេះ

ការដែលឈីហួនកុងក្លាយជាមនុស្សដ៏អស្ចារ្យដំបូងគេបង្អស់ក្នុងយុគឈុនឈិវ វាមានការទាក់ទងក្នុងរឿងវិធីប្រើមនុស្សរបស់គេជាច្រើន។ វិធីប្រើមនុស្សរបស់គេមានលក្ខណពិសេស ២ ប្រការ មួយគឺមិនអាឃាតព្យាបាទ ដូចជា កួនចុង ធ្លាប់ជួយ កុងជឺជិវ ដណ្តើមអំណាចប្រើកៅទណ្ឌបាញ់ប្រហារ ឈីហួនកុង ពីមុនមក តែពេលឈីហួនកុង ប្រើគេឲ្យធ្វើការ ក៏ផ្តល់ទំនុកចិត្តពេញទំហឹងមិនមានការសន្ទិះសង្ស័យអ្វីឡើយ។វិធីទីពីរគឹមិនប្រកាន់ខ្ជាប់ស្លាប់ខ្លួនរឹងឆ្កឺត។

តាមនិទានក្នុងរឿងនេះអាចឃើញបានថា “ភ្នំថៃសានមិនស្អប់ខ្ពើមដុំថ្មតូចធំ ទើបក្លាយជាគិរីដ៏ធំបាន។មហាសមុទ្រមិនបដិសេធទឹកពីទន្លេស្ទឹងដងអូតូចធំ ទើបជ្រាលជ្រៅធំធេងហួសគណនាបាន” ក្នុងបញ្ហាការប្រើមនុស្ស មេដឹកនាំគប្បីមានចិត្តដ៏ទូលំទូលាយដូច្នេះឯង។

The post ដុតគប់ភ្លើងរកអ្នកមានបញ្ញា (រឿងនិទានខ្លី ៗ បង្រៀនគំនិត) appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.

ពេលភ្លើងសង្គ្រាមស្ងប់ស្ងាត់ហើយ ព្រះមហាក្សត្រក៏ទ្រង់ព្រះតម្រិះថា “ពេលនេះស្រុកទេស ក៏មានតែសន្តិសុខហើយ យើងនឹងចិញ្ចឹមសេះចម្បាំងទាំងនេះទុកធ្វើអ្វីទៀត ខ្វះទាំងលុយកាក់ ខ្វះទាំងកម្លាំងមនុស្ស”។ មហាក្រត្រអង្គនេះដើរគិតដេកគិតមួយរយៈក៏នឹកឃើញថា “គួរតែ បញ្ជូនសេះចម្បាំងចុះទៅជួយប្រជារាស្ត្រ ជួយពួកគេអូសរទេះរឺនង្គ័លភ្ជួស្រែ ជាការសំចៃ ថវិការរដ្ឋថែមទាំងជាការអាចជួយប្រជារាស្ត្របានមួយផ្លូវទៀត ពេលមានភាពចំាបាច់ក៏អាច ហៅប្រមូលចូលប្រចាំកងទ័ពបានគ្រប់ពេលវេលា”។

រឿងនិទានខ្លី ៗ សេះចម្បាំងអូសនង្គ័ល (បង្រៀនគំនិត)

ពេលព្រះមហាក្សត្របានប្រកាស់ចេតនារម្មណ៍របស់ព្រះអង្គទៅកាន់ប្រជារាស្ត្រហើយ អ្នកនគរ ក៏នាំគ្នាមកដឹកសេះចេញពីវាំងយកទៅប្រើការអស់ កំឡុងពេលនោះសេះចម្បាំងទាំងនោះក៏នឿយហត់ក្នុងការអូសរទេះអូសនង្គ័លយ៉ាងសស្រាកសស្រាំមិនបានឈប់សម្រាកឡើយ។

ជាច្រើនឆ្នាំកន្លងផុតទៅ ប្រទេសជិតខាងសន្សំកម្លាំងបានរឹងមាំខ្លាំងឡើងជាលំដាប់ ទើបប្រមូលទ័ពចូលមកវាយយកនគរនេះដូចកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន។ ព្រះមហាក្សត្រប្រញាប់ហៅឲ្យប្រមូលសេះចម្បាំងពីប្រជារាស្រ្តមករៀបចំទ័ពដើម្បីចូលច្បាំង តែពេលត្រែជាសញ្ញាចម្បាំងលាន់ឮឡើងសេះចម្បាំងទាំងអស់នោះ មិនបានស្ទុះចូលកំទេចសឹកសត្រូវដូចពីពេលមុនឡើយ ត្រឡប់ឈ្ងោកមុខដើរវិលវង់ទៅមកនៅនឹងកន្លែងម្តងហើយម្តងទៀត គ្មានមួយណាសម្តែងភាពហាវហានដូច
កាលពីអតីតសោះឡើយ ព្រោះពួកវាស៊ាំនឹងការអូសនង្គ័លរហូតភ្លេចវិធីចម្បាំងអស់ទៅហើយ។

រឿងនិទានខ្លី ៗ សេះចម្បាំងអូសនង្គ័ល (បង្រៀនគំនិត)

(កំណត់ត្រាក្នុង “តាជួងអៀនលុនជិង”)

គតិក្នុងរឿងនេះ

លទ្ធផលក្នុងសង្រ្គាមគ្រានេះចេញមកដូចម្តេចនោះប្រហែលជាយើងអាចដឹងបានហើយ។ ក្សត្រល្ងង់អង្គនេះបានបំផ្លាញសេះចម្បាំងដ៏ជំនាញការសឹករបស់ខ្លួនដោយដៃរបស់ខ្លួនឯងរហូតរកចំណែកល្អគ្មាន។ សេះចម្បាំងប្រើសម្រាប់ធ្វើចម្បាំង ទៅប្រើវាឲ្យអូសរទេះអូសនង្គ័លអស់កាលជាយូរ ម៉េចនឹងត្រូវទៅ។

ទំនងដូចគ្នានេះដែរ ពេលយើងពិចារណាក្នុងមុំមួយផ្សេងទៀត ការដែលមិនព្រមឲ្យមនុស្សដែលមានជំនាញការក្នុងឯកទេសបច្ចេកទេសទៅពង្រីកកិច្ចការតាមជំនាញរបស់ខ្លួន តែត្រឡប់ឲ្យទៅធ្វើក្នុងការងារដែលខ្លួនមិនបានរៀនមកដែលខ្លួនមិនជំនាញ ចាត់ទុកជាទង្វើដ៏ឆោតខ្លៅមួយដែលបំផ្លាញធនធានមនុស្សយ៉ាងគួរឲ្យស្តាយ។

ការដែល (បុគ្គល,អង្គការ) នឹងហ្វឹកហាត់អប់រំព្រមទាំងប្រើប្រាស់ធនធាន(បុគ្គល,មនុស្ស)ដូចម្តេចទើបសមគួរនោះរឿងដែលបានពោលមកខាងលើនេះបានស្នើបញ្ហាដែលគួរឲ្យគិតរិះរេក្រៃលែង។

The post សេះចម្បាំងអូសនង្គ័ល (រឿងនិទានខ្លី ៗ បង្រៀនគំនិត) appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.

“ខ្ញុំដឹងហើយថាពួកយើងគួរនឹងចាត់ការឆ្មានោះដូចម្តេច” កណ្តុរកម្លោះមួយក្បាលក្រោកឡើងនិយាយយ៉ាងក្លាហាន។

“ចុះយើងនឹងធ្វើដូចម្តេចទៅ?” ប្រធានទីប្រជុំកណ្តុរសួរឡើង។

រឿងនិទានខ្លី ៗ កណ្តុរគិតបង្រ្កាបឆ្មា

“ពួកយើងគួរយកកណ្តឹងទៅចងភ្ជាប់នឹងករបស់ឆ្មានោះ ដើម្បីឲ្យវាមានសម្លេងពេលឆ្មានោះ ដើរទៅណាមកណី” កណ្តុរកម្លោះនិយាយ។

បណ្តាកណ្តុរក្នុងទីប្រជុំទាំងអស់ ម្នាក់ៗ មានការកោតសសើរ ចំពោះគំនិតដ៏ឆ្លាតវាងវៃនេះ ខ្លាំងណាស់។

“បើអញ្ចឹងនរណានឹងចូលទៅចងកណ្តឹងភ្ជាប់នឹងកឆ្មានោះទៅ?” កណ្តុរមួយក្បាលបាននិយាយឡើង។

រឿងនិទានខ្លី ៗ កណ្តុរគិតបង្រ្កាបឆ្មា

កណ្តុរទាំងអស់ក្នុងទីនោះម្នាក់ៗ ក៏ស្ងាត់មាត់ជ្រាបគ្មានមួយណាហ៊ានអាសារស្ម័គ្រឡើយ រួមទាំងកណ្តុរដែលជាអ្នកស្នើគំនិតនេះផងដែរ។

គតិក្នុងរឿងនេះ

មានអ្នកគិតច្រើន តែអ្នកធ្វើវិញ កំររកបានណាស់។

ក្នុងន័យមួយទៀតចង់និយាយថា គិតវាស្រួលទេ ធ្វើទើបវាពិបាក។

The post កណ្តុរគិតបង្រ្កាបឆ្មា (រឿងនិទានខ្លី ៗ បង្រៀនគំនិត) appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.

អត្ថន័យអប់រំ៖ គ្រប់សមិទ្ធផលទាំងអស់ដែលអ្នកមានបានសុទ្ធតែមានការចូលរួមពីអ្នកដទៃ កុំគិតថាខ្លួនចិញ្ចឹមគេហើយមានគុណ សម្បត្តិលប់ទៅលើការចូលរួមរបស់អ្នកដទៃ ។ ការជោគជ័យរបស់អ្នកក៍មានការចូលរួមពីអ្នកដ៍ទៃដែរ កុំគិតថាខ្លួនចញ្ចឹមគេ ហើយមានគុណសម្បត្តិលប់លើការចូលរួមរបស់អ្នកដទៃ។

ប្រភព៖ Facebook

The post រឿងនិទានខ្លី ៗ កសិករ និង សត្វគោ appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.

គំនិតអប់រំ៖ ចូរអ្នកចងចាំថា អ្នកមិនអាចផ្លាស់ប្តូរសារជាតិដើមរបស់បុគ្គលណាម្នាក់បាននោះទេ! គេអាចផ្លាស់ប្តូរឱ្យអ្នកឃើញតែមួយរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ ខណៈដែលគេកំពុងស្រលាញ់អ្នក ចង់បានអ្វីមួយពីអ្នកឬមួយធ្វើឱ្យអ្នកទុកចិត្តនិងជឿជាក់លើគេ។ បន្ទាប់ពីនោះមកសារធាតុពិតនឹងផុសចេញពីចិត្តគំនិតនិងខួរក្បាលរបស់គេដែលធ្វើឱ្យអ្នកឃើញយ៉ាងច្បាស់។ ដូច្នេះ មុននឹងអ្នកយកនរណាម្នាក់មកនៅក្បែរខ្លួនអ្នក ចូរអ្នកពិនិត្យពូជពង្សផៅសន្តានរបស់គេថាជាមនុស្សប្រភេទណា ដើម្បីកុំឱ្យមានទុក្ខទោសដល់ខ្លួននៅពេលក្រោយ។

ប្រភព៖ Facebook

The post រឿង បើមិនបានស៊ីសាច់ទេ កុំយកឆ្អឹងមកព្យួរក! appeared first on ព័ត៌មាន រាមកេរ្តិ៍.