មនុស្ស (Humans) ជាប្រភេទអូម៉ូសាភ្យាង (Homo Sapiens) ដែលមានជីវិតតមកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ននឹងទៅអនាគត។ អំបូរមនុស្សមានរូបរាងឡើងដំបូង ត្រូវបានគេសន្មត់ថា កកើតតាំងពី7លានឆ្នាំមកហើយ ឈ្មោះថា អូមីន័រអីឌៀ (Hominoidea) ដែលជាអំបូរដំបូងបង្អស់នៃមនុស្ស រហូតតមកអំបូរចុងក្រោយ គឺ អូម៉ូ (Homo)។ អំបូរមនុស្សយើងសព្វថ្ងៃនេះ មានអាយុកាលប្រមាណ 2.5លានឆ្នាំ (នេះបើយោងតាម Wikipedia) ដែលជាគ្រោងឆ្អឹងបង្ហាញពីជំនាន់ដំបូងបង្អស់នៃមនុស្ស។ មនុស្សយើងជាប្រភេទនៃក្រុមដែលមានគ្រោងឆ្អឹងវិវត្តជានិច្ច (Erect Posture) ហើយអាចដើរបានដោយជើងទាំងពីរ (Bipedal Locomotion)។ ចុះមនុស្សយើងមានលក្ខណៈពិសេសអ្វីដែរសម្រាប់ការវិវត្តនៃការរស់រានមានជីវិតដល់សព្វថ្ងៃនេះ?

លោកបណ្ឌិត ប្រ៊ុយ លីបតុន (Bruce Lipton) បានបង្ហាញផ្នែកពិសេសមួយរបស់មនុស្ស គឺថាមនុស្សត្រូវបានរៀបចំកម្មវិធីជីវិតរួចជាស្រេចតាំងពីកំណើត (Humans are programmed at birth)។ លោកបណ្ឌិតលើកបន្ថែមថា 95%នៃជីវិតមនុស្សយើងបានកើតឡើងដោយកម្មវិធី (Programs) រៀបចំរួចជាស្រេច ដែលយើងគ្រប់គ្នាទទួលវាតាំងពីអាយុត្រឹម7ឆ្នាំមកម្ល៉េះ ហើយមានតែ 5% ប៉ុណ្ណោះសម្រាប់មនុស្សលើការរកឃើញ ឬរបកគំហើញ ការកែច្នៃ ប្រឌិត និងការអភិវឌ្ឍថ្មីៗ។

លោកបានលើកឡើងថា កូនមនុស្សយើងពេលអាយុក្រោម 7ឆ្នាំ មានរំញ័រហ្វ្រេកង់ទាប (Low Vibration Frequency) មិនទាន់ឈានដល់ការត្រិះរិះពិចារណាជ្រៅជ្រះទេ (Conscious) គឺជាដំណាក់កាលនៃការទទួលយក (Download) មកទុកនូវអ្វីៗទាំងឡាយដែលកើតឡើងជុំវិញខ្លួនគាត់ គ្រប់រឿងរ៉ាវ ទិដ្ឋភាព រូបភាព បរិយាយកាសក្តៅរងារត្រជាក់ និងរបៀបរស់នៅពីក្រុមគ្រួសារ ឬសហគមន៍គាត់ផងដែរ…។ល។ ដែលហៅថា Theta។

“Theta is Imagination” គឺជាការនិម្មិតឲ្យមានរូបរាង ។ ក្មេងៗចាប់ផ្តើមចាប់យកពីការរៀនបែបនិម្មិតជារូបរាង ភ្ជាប់ជាមួយនឹងច្បាប់ទម្លាប់រាប់សិបម៉ឺនចំនុចដែលកើតឡើងពេលតែមួយ និងបន្តបន្ទាប់ មុននឹងឈានដល់ការចាប់កាន់ផ្ទាល់នាពេលបន្ទាប់មក។ ចុងក្រោយ (ពេលកើនអាយុ) ឈានដល់ការចេះគិត ត្រិះរិះពិចារណាតាមរយៈអ្វីៗដែលបានដោនឡូតតាំងពីក្មេងមក គួបផ្សំនឹងអ្វីដែលថ្មីៗទើបបានដោនឡូតបន្ថែម ដោយឈានដល់ការវិភាគតាមបទពិសោធន៍ទាំងនោះតែម្តង ពេលខ្លះអាចលើសពីនេះដូចជាលេចចេញនូវការបង្កើតថ្មីណាមួយដែលស្ថិតក្នុងកម្រិតតែ 5% ដូចបានបង្ហាញជូនខាងលើ។

លោកបណ្ឌិតបាននិយាយថា “នេះជាមូលហេតុដែលមនុស្សក្រនៅតែក្រ និងមនុស្សមាននៅតែមាន” ក៏ដោយសារតែការទទួលយក (Download) របស់ក្មេងៗមានបរិបទខុសៗគ្នាពេលដែលស្ថិតក្រោមអាយុ 7ឆ្នាំនោះ។ ប្រសិនបើក្មេងនោះរស់នៅក្នុងបរិយាកាសគ្រួសារដែលល្អ គាត់នឹងទទួលអ្វីៗដែលល្អច្រើនជាងក្មេងៗរស់នៅក្នុងបរិយាកាសក្រលំបាក ព្រោះក្មេងៗក្រៗតែងតែត្រូវបានបង្រៀនដោយក្រុមគ្រួសារ ឬសហគមន៍ដោយផ្ទាល់ និងប្រយោល ដូចជា៖ គាត់ថាយើងមិនអាចធ្វើអញ្ចេះ យើងមិនអាចធ្វើអញ្ចុះ…ជាដើម។ (ទោះមានកូនអ្នកក្រ ភាគតិចបំផុតក្លាយជាអ្នកមានពេលអនាគត តែភាគច្រើនបំផុតសឹងតែ 99%នៅតែមិនមានលទ្ធភាព)។

1. អ្វីដែលលោកបណ្ឌិតលើកឡើងខាងលើនេះ គឺថា យើងមិនត្រូវព្យាយាមគិតពីអ្វីដែលនឹងកើតឡើង ត្រូវទទួលស្គាល់ការពិត ព្រោះអ្វីៗដែលយើងទទួលបានថ្ងៃនេះ សុទ្ធសឹងតែចេញពីកម្មវិធី (Programs) ដែលនាំឲ្យយើងទទួលបានវាចឹង ដោយការធ្វើការខ្លាំងក្លាដើម្បីទទួលបានវា។ លោកបានសួរថា “ហេតុអ្វីចាំបាច់ត្រូវធ្វើឲ្យពិបាកយ៉ាងនេះ?” ចម្លើយ៖ “ដោយសារយើងព្យាយាមធ្វើអ្វីឲ្យហួសពីកម្មវិធី (Programs) ដែលយើងមាន”។

2. ការត្រិះរិះពិចារណា ការគិត (Conscious Mind) កើតឡើងពីការសិក្សាបន្ថែម ការអានសៀវភៅ អត្ថបទនានា ទៅរៀនបន្ថែមនៅសាលា ស្វែងយល់ពីមនុស្ស ឬវត្ថុ ឬសត្វ ឬអ្វីៗ ដែលមានទ្រឹស្តី និងបទពិសោធន៍មានរួចស្រេចហើយ…ជាដើម។ យើងចាប់អារម្មណ៍លើរឿងទាំងអស់នេះ រួចទាញយកមកទុក (Download) បន្ថែមទៀត ដែលទាំងនេះ លោកបណ្ឌិត Bruce ហៅថាការធ្វើត្រាប់តាម និងអនុវត្ត (Repetition and Practice Programs)។ ដូចពាក្យមួយឃ្លាលើកឡើងថា “វានៅតែក្លែងក្លាយចឹង បើយើងមិនធ្វើវាឲ្យក្លាយជាពិតនោះ” (Fake ’till you make it.)។ ត្រង់ចំនុចនេះ មានន័យថា ការធ្វើត្រាប់ដដែលៗ នឹងក្លាយជាទម្លាប់ (Repetition is a habit) សម្រាប់ជីវិតរបស់មនុស្សយើងបន្តបន្ទាប់ពេលបច្ចុប្បន្ន និងអនាគត គឺស្ថិតក្នុងកម្មវិធី (Programs) ដែលមនុស្សទើបរៀនថ្មីៗ 5% នោះឯង រីឯ 95% ត្រូវបានរៀបចំរួចជាស្រេចក្នុងចន្លោះពេល 7ឆ្នាំដំបូងនៃកំណើតរបស់មនុស្សរៀងៗខ្លួន៕





